Graduation, einde van het jaar

Vanavond Graduation. Een event dat we al maanden aan het voorbereiden zijn.

Maandag terug naar Nederland. Wat een jaar. Ik denk dat ik over een paar weken een evaluatie schrijf voor op deze blog. Bedankt voor het lezen zo ver!

God Bless,
Martin

Foto's

Check de link rechts voor foto's van mijn vakantie.

Hier een paar lekkermakertjes:

September update

Aan het begin van het jaar was er van alles wat ik aan jullie kwijt wilde. Ik weet niet precies waarom, maar naarmate het jaar vordert heb ik steeds minder die behoefte. Misschien is het dit: hoe verder ik in het jaar kom, hoe moeilijker ik het vind om onder woorden te brengen wat ik precies doormaak of welke lessen ik precies leer. Ik leef hier in zo’n andere wereld. Hoe meer ik er in ondergedompeld wordt, hoe lastiger ik het vind om er iets zinnigs over op papier te zetten. Ook denk ik dat ik langzamerhand een andere houding begin te krijgen. Ik kan de hele blog volschrijven met enthousiaste verhalen en waarheden, maar een waarheid heeft in bepaalde zin pas waarde als hij wordt uitgeleefd. Over 2,5 maand kom ik weer terug naar Nederland en begint het ‘echte’ leven weer. Dan moeten de dingen die ik hier leer zich bewijzen. Dan moet ik leren erin te gaan leven. Ik heb nu liever dat jullie de komende jaren beetje bij beetje aan mij zien wat ik hier geleerd heb, dan dat ik het nu probeer in een overtuigend sappig verhaal aan jullie op dienen. Als het zich niet bewijst in mijn leven was het toch nutteloze informatie en wil ik jullie er niet mee lastig vallen.

De afgelopen tijd

- Ik ben de afgelopen tijd aan het nadenken over de volgende stap, en over de verdere toekomst. Op de korte termijn is mijn plan om terug te keren naar Den Haag, Nederland, terug naar mijn familie en mijn vrienden en terug naar Reality (mn kerk). Ik ben een Nederlander, daar ben ik wel achter. Mooie mensen zijn dat, Nederlanders.

De komende week wil ik me gaan oriënteren op een baan in Den Haag en omstreken. Ik heb er zin in. Ik ga op zoek naar aan baan in de lijn van mijn studie communicatie. Suggesties of aanbiedingen welkom. Voor de langere termijn begint zich langzaamaan iets te vormen, maar dat is nog te pril en stiekem om digitaal neer te pinnen.

- Afgelopen week hebben we Poverty Week gehad. Een week waarin we veel tijd alleen kregen en waarin we eraan roken wat het is om met weinig te leven. We sliepen in een zelfgemaakte tent in de bush, we moesten elke dag ons water van een kilometer de berg op komen halen.

Geen elektriciteit en geen sanitaire voorzieningen. Nauwelijks eten (max. een half kaal brood per dag, soms niks). De eerste twee dagen van zonsopkomst tot zonsondergang  (ongeveer 12 uur per dag) verboden om met elkaar te praten, ergens alleen op een plekje in de bush.

Gewoon zitten, bidden, opstaan, rondkijken, met je eigen gedachten stoeien. Echt een mooie ervaring, maar wat is een dag lang dan... De laatste twee dagen wat andere activiteiten gedaan om wat meer aan armoede te ruiken.

We hebben een dag lang als veldwerkers gewerkt (onkruid wieden), en de tweede dag op de vuilnisbelt rondgekeken en in een stadje gebedeld voor geld/eten. Op de vuilnisbelt werken tientallen (of misschien wel meer dan honderd) mensen. Bij elke vuilniswagen die binnenkomt drommen ze zich om de wagen heen om het waardevolle vuil eruit te sorteren en in te leveren voor wat geld. Veel van de mensen leven in een klein hutje op de vuilnisbelt. Hele families, baby’s...  Heftig.

Deze hele week vergeet ik niet meer.

-Voor die tijd hebben we ons met van alles en nog wat bezig gehouden. Career planning lectures, Sex Relating and Dating lectures van ps. Louis, The Truth Project, en nog veel meer wat nu niet aan het oppervlakte van mijn brein drijft.

Lectures

-Een langer lopend project is het Love Feast. Samen met een Zuid-Afrikaanse meid van Surf Masters leid ik een groep studenten in het organiseren van een driegangendiner, inclusief entertainment en opbouwende woorden voor 120 jongeren uit de township hier (Tokyo Sexwhale, uitspraak: Tokyo Sekwale). Het overgrote deel krijgt nooit goed te eten, laat staan een driegangendiner. Die avond serveren wij ze. Ook iets nieuws voor ze. Sinds de apartheid is er nog steeds veel spanning en ongemakkelijkheid tussen blank en zwart hier in Zuid-Afrika. Daarom is het supertof om als blanke studenten een avond lang de zwarte jeugd dienen. Goed voor zowel de zwarte jeugd als de blanke jeugd. We geloven dat deze avond een positieve impact gaat hebben. We organiseren deze avond onder leiding van Victory4All (interessant om die organisatie wat beter te bekijken. www.victory4all.com. Supermooi en indrukwekkend wat er via hun gebeurt hier in de townships). Die zijn van plan om met enige regelmaat een Love Feast te organiseren.

- Er staan wat korte blogjes van mij over activiteiten de afgelopen tijd op de blog van VGY. Bijvoorbeeld over mountain biken met Leadership Academy. Zie de linkjes aan de rechterkant van deze blog voor de website van VGY.

Mountainbiken

Komende tijd

Waar ik nu echt naar uitkijk is het bezoek van mijn broer en zus, Bram en Suzan, aan Jeffreys Bay over 3 weken. Dat wordt een supermooie tijd! Ze gaan met ons (VGY) mee naar Lesotho. Ook dat wordt volgens mij ontzettend mooi.

Tot zo ver. Ik hoop bij het gedeelte over Poverty Week nog wat foto’s toe te voegen. De natuur daar was SUPERmooi.

Love you all!! Zin om jullie te zien!!!

Een half jaar verder

De vakantie is bijna afgelopen. Morgen om 18.00 uur moet iedereen weer aanwezig zijn in het huis. Ik heb een heerlijke vakantie gehad. In tegenstelling tot de vorige vakantie was deze vakantie vooral rustig. De eerste week heb ik doorgebracht op de boerderij van Pieter Botha, de tweede week in Jeffreys Bay. Gelukkig mocht ik de afgelopen tijd gebruik maken van de auto van Coen en Mirjam zodat ik er elke dag even op uit kon, anders was het me iets te rustig geweest. De foto’s van de eerste week vakantie staan op de site (zie linkje rechts). Hier een kleine selectie:

Er staan ook wat foto's van de duik voor de vakantie op.

Ik heb erg veel zin om aan de volgende termijn te beginnen. De vakantie was super, en het gaat erg goed met me. Ik zit naar mijn gevoel midden in een proces waarin God een paar fundamentele dingen op zijn plek wil zetten in mijn leven. Omdat ik er middenin zit worstel ik soms met vertrouwen dat God het werk echt aan het doen is. Als iets lekker concreet en tastbaar is dan kun je het krachtig neerpennen en op de blog posten. Nu weet ik vaak niet precies wat ik moet zeggen, en moet ik gewoon loslaten geduld hebben. Dat doe ik dus. Ik zeg verder niets, en ik heb geduld. 

:-D en dan zit er voor jullie niets anders op dan hetzelfde te doen.

Love!

Nieuwe blog

Ik heb bewust even geen blogs geschreven omdat ik niet wist wat ik moest schrijven. Soms lastig om intensieve veranderingen op papier te krijgen, dus ik dacht, ik wacht tot ik wat zinnigs te melden heb. Ik heb nu twee weken vakantie, en het plan is om jullie in de vakantie up te daten!

Vandaag geen tijd, morgen een week naar Somerset East, naar de boerderij van Pieter Rocky Botha. Hij heeft vorig jaar VGY gedaan. De eerste paar dagen zullen we hem helpen met verhuizen naar zn boerderij, en daarna hopenlijk wat toffe dingen doen. Quad biken en jagen zijn activiteiten die voorbij zijn gekomen.

Ik zal het jullie vertellen. Over een week kom ik weer terug in Jeffreys Bay. Dan zal ik een update schrijven van hij de 2e periode VGY geweest is.

Love you all!!

p.s. afgelopen woensdag met Leadership Academy (de aftakking van VGY doe ik volg) wezen duiken. Was super!!!

Geen idee wie van onze groep dit is. Maar het geeft een indruk.

Update

Een korte update. Er zijn geen brandende zaken die van mijn hart moeten, maar ik zal jullie even bijpraten aangezien de laatste echte blog al meer dan een maand geleden is. Ik moet even wennen om Nederlands te typen J. Dingen klinken zo anders in het Engels!

Vakantie

Het gaat super hier. De laatste weken waren wat rustiger omdat we vakantie hebben gehad. Ik heb in twee weken Johannesburg en Kaapstad gezien. Ik heb aardig wat kilometers in de auto afgelegd. De eerste reis, van J-Bay naar Johannesburg was per vliegtuig, maar van daar naar J-Bay, Kaapstad, en weer terug was allemaal met de auto (2500 km in 6 dagen). Al met al best een drukke vakantie, maar ik op ontzettend genoten. Ik heb drie dagen geleden de laatste foto’s geupload (zie linkje “foto’s” rechts).

Kleine selectie:

Direct na de vakantie is Maaike Batist een paar dagen langs geweest. Het was super om even met haar op te trekken bijgepraat te worden over Reality!!

Suzan en Bram hebben trouwens een ticket gekocht en komen me in oktober opzoeken!! Ben ik erg blij mee!

Leadership Academy

In de eerste termijn van het jaar waren alle lectures gezamenlijk met de andere twee scholen (Worship Academy en Surfmasters). Vanaf vorige week zijn de drie scholen afzonderlijk van elkaar van start gegaan met hun eigen curriculum. Wij zijn dus begonnen met lectures over leiderschap. De basis van het onderwijs was: people will follow you for a while because of your gifting, but they will follow you a lifetime because of your character (gifting might get you there, but character will keep you there). De focus van de rest van het jaar ligt dan ook op character building. Precies goed. Helemaal mee eens bedoel ik.

We zijn aansluitend met de Leadership Academy twee dagen de bush in geweest voor een combinatie van uitdagende activiteiten (abseilen, paintball, rope course),lectures en ontspanning. Was echt heerlijk.

Conferentie

We hebben nu weer vier dagen vakantie i.v.m. pasen. Vrijdagochtend vertrekken de mannen naar de Mighty Man Conference. Daar kijk ik echt naar uit. Het is een jaarlijkse conferentie door Angus Buchan. Ik heb in Nederland bij Reality de film Faith Like Potatoes gezien, over het leven van Angus. Sinds die tijd is Angus één van mn helden. Supermooie kerel met een krachtig leven. Heel tof om hem komend weekend te horen spreken. Vorig jaar kwamen er naar schatting ruim 250.000 mannen op af! (Zie http://www.charismamag.com/index.php/news/26743-mens-event-draws-250000-in-south-africa voor een artikel). Dit jaar is de conferentie opgesplitst over de verschillende provincies, dus de opkomst wordt geschat op zo’n 10.000. Ik ben benieuwd!

Love you all!

Video bungee

Een nakomertje. T is me gelukt om de video van de bungee up te loaden. HOOOGGGG. Waarschijnlijk doe ik m later dit jaar nog eens aangezien het een onderdeel van het VMC-jaar is...

Foto's 1e deel vakantie Joburg

Zie linkje  "foto's" aan de rechterkant van dit bericht. Klik op het album "Joburg holiday".

Kleine preview:

Het eerste deel van mijn vakantie zit erop. Ik verbleef bij Beke thuis. Haar vader vertrok zaterdag naar Engeland, maar we hebben veel opgetrokken met haar moeder. Het was super! Onder een aantal foto's staat commentaar zodat je een beter idee krijgt waar ik geweest ben en wat ik gedaan heb.

Gister ben ik van verblijfplaats gewisseld. Ik ben nu bij Nikita. Net een heerlijke espresso en cappuccino met ze gedronken en ze wat beter leren kennen. Ik heb het ontzettend naar mn zin hier!!! Tot vrijdag bij Nikita, en dan met Jarred op pad.

Einde 1e termijn

Na ruim 2 maanden is de eerste termijn van VGY ten einde. We hebben nu twee weken vakantie. Vanmiddag vertrek ik per vliegtuig van Port Elizabeth naar Johannesburg. De eerste week logeer ik bij Beke Large, en aansluitend bij Nikita Judge. Twee supermeiden die ik hier heb leren kennen. De tweede week ga ik met Jared Lenegan en zijn vader een paar dagen kamperen en vissen ergens bij Kaapstad in de buurt.

Een volgeplande vakantie dus. Toch heb ik er vertrouwen in dat ik wat rust kan pakken om bij te komen van de eerste termijn. Om überhaupt bij te komen trouwens, want mijn laatste vakantie is nu ongeveer 1,5 jaar geleden, nadat De Ed afbrandde.

A win is a changed life

De eerste termijn hier was intens en anders dan ik verwacht had. Ik heb best wat geworsteld om mijn draai te vinden. Inmiddels begint het stof wat neer te dalen en kan ik zeggen: dit jaar is echt geweldig. Ik zie ontzettend veel gebeuren om mij heen. A win is a changed life is een thema dat vaak terugkomt bij VCC (Victory Christian Church, onze kerk), en als ik om mij heen kijk dan is er ontzettend veel gewonnen. Vooral de laatste weken waren heftig. Veel studenten zijn bevrijd van dingen waar ze al hun leven lang mee worstelden. Dingen die ze hadden geaccepteerd. Zo ben ik nou eenmaal… Niet dus. Depressie, zelfmoordgedachten, schaamte, afwijzing, verslavingen, angst, onzekerheid, nutteloze religie, etc. Ik zet het op papier alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En eerlijk gezegd: zo voelt het ook. Dit is waarom we hier zijn. Volgens de wetten van de wereld, waar we allemaal aan gewent zijn, heb je jaren van counseling nodig om enigszins te leren omgaan met beschadigingen uit het verleden, en nooit genezen mensen echt helemaal van traumatische ervaringen. Het sleept ze vaak verder de destructie in en ze geven het one way or another door aan hun kinderen. Als je leven aan Jezus geeft stap je zijn wereld in. De wereld zoals hij ooit bedoelt was. En dan is genezing echt radicaal. Dat zie ik om mij heen. Mensen die als kind verbaal en seksueel misbruikt zijn worden diep van binnen genezen. De wortel wordt eruit getrokken en ze veranderen totaal. Veel studenten zijn echt opgebloeid. Dat was de focus van de eerste termijn. De fundamenten op hun plek leggen en alle troep eruit.


Ik zeg het trouwens vrij simpel: als je je leven aan Jezus geeft dan stap je zijn wereld in. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat veel mensen bij de deur blijven staan. Niet uit onwil, maar uit onwetendheid. Sommigen passief, anderen vechtend om verder te komen maar zonder succes. Als je niet snapt wat ik bedoel, of gelooft dat het anders zit dan moet je er maar eens naar vragen.

Onrust

Een paar weken geleden bekroop me af en toe de angst dat ik een hoop miste. Ik zag mensen doorbraken hebben, en ik miste dat bij mezelf. Inmiddels heb ik het vertrouwen gekregen dat God aan het werk is. Hij is bezig in de kern van wie ik ben. Ik kan niet precies zeggen wat, maar het heeft met angst te maken, en met religie (het gevoel dat ik nooit goed genoeg ben, waardoor ik altijd blijf rennen om mijzelf te overtuigen). Religie is troep. Het maakt/houdt de wereld kapot. Het zat diep in mij, maar langzaam is God het aan het veranderen. Angst wordt uitgedreven door Liefde en zelfrechtvaardiging door rechtvaardigheid in Hem. Dit jaar gaan die dingen rotsvast op hun plek komen in mijn hart. Kan niet wachten! Ik verlang naar de rust.

Verder

Super hier. Ik heb wat eerste stappen gezet richting surfen. Twee dagen geleden hadden we een gezellige dag met de hele club bij Port Saint Francis geweest. Ik heb wat golven weten te pakken op een longboard van Surfmasters. Ik ben op zoek naar een goedkoop wetsuit en oud longboard om de rest van het jaar lekker actief te blijven. Dat ben ik trouwens al. Elke dinsdag voetballen en twee keer per week naar de Gym.

Het eten hier werd de afgelopen weken steeds beter! Tafelen wordt steeds gezelliger! De relaties beginnen wat dieper te worden. God is goed. 

Nu vakantie!!

Foto's

Ik heb aan de rechterkant van de blog (of is het het blog?) het linkje "foto's" toegevoegd. Als het goed is linkt het naar een Picasa-album. Er staan nog niet zo veel foto's op. Ik heb namelijk zelf nog nauwelijks foto's gemaakt hier. Ik ga mijn best doen om er wat meer foto's op te krijgen.

De eerste weken

Dag lieve vrienden en familie!

Ik heb even de tijd om wat van me te laten horen. De afgelopen weken waren intens, met een accent op de laatste week. Komende week zal de focus wat meer op ontspanning liggen. Ik denk dat dit voor mij wat lastiger gaat worden, want ik ben "cooking captain". Dit houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor het bereiden van drie maaltijden per dag voor ongeveer 30 mensen. De cooking captains van de afgelopen weken heb ik meerdere malen nabij een mental breakdown gezien ;-D. Eergister hebben we voor de complete week ingepland wat we gaan eten. Dit is gecheckd door Meneka (de houseparent). De maaltijden moeten aan allerlei voedingseisen voldoen, maar het budget is krap dus het is al een uitdaging om voldoende groente in te slaan. Gister met de Quantum (we hebben hier twee "quantums": onze Toyotabusjes) boodschappen gedaan voor de eerste helft van de week. 30 liter melk bijv. Gelukkig zit er een jongedame in mijn team die een paar weken geleden cooking captain is geweest.

Spiritual is practical
Het is hier trouwens niet zo dat ze een scheiding maken tussen de "geestelijke zaken" zoals lectures etc. en de "aardse zaken" zoals eten bereiden voor 30 mensen. Spiritual is practical zeggen ze hier. Dus als ik straks mijn team uitkaffer omdat de chili con carne aan de pot is vastgeroet, dan kan ik nog zo briljant 100% op mijn toetsen scoren, maar...
Heerlijk :-D. Praktisch voorbeeld: er lopen hier jonge knapen -vers van hun ouderlijk huis- rond die de halve bijbel kunnen quoten, maar die hun kamer niet schoon kunnen houden. Hier zeggen ze dan: je kunt onmogelijk geestelijk volwassen zijn als je je kamer nog niet eens op orde kunt houden. Daar ben ik het 100% mee eens. En dat is niet omdat ik zo'n ster ben in al de praktische dingen... (hoor ik daar een luid amen Hilbert? :-D). Ze zijn hier niet zo makkelijk onder de indruk van je bijzondere talenten. Uitblinken op één gebied betekent niet dat je bent geexcuseerd op een ander...helaas... hahaha.
Ik ben er echt superdankbaar voor want ik heb altijd moeite gehad met discipline in praktische dingen. Dit jaar wordt dat er flink ingedrild. Daar ga ik de rest van mn leven dankbaar op terugkijken.

De lectures
De afgelopen weken hebben we verschillende onderwerpen behandeld. Van maandag t/m donderdag hadden we elke ochtend van 9.00 tot 12.00 uur lectures. Omdat je een week lang specifiek met één thema bezig bent, en omdat je regelmatig tijd krijgt om te studeren en je aantekeningen uit te werken, ben je in zo'n week echt intensief met een onderwerp bezig. Onderstaande onderwerpen hebben we tot nu toe behandeld. Ik heb de neiging om alles uit te geen leggen, maar dat heeft toch geen zin, want dit zijn onderwerpen waar je geleid door de Geest lekker in moet duiken. Ik zal dus alleen even kort toelichten wat ik eraan had.

Week 1: Spirit, Soul en Body
SUPERRR. Simpel gezegd, hoe zit ik (hoe zitten we) in elkaar.  Ik had er al eens eerder wat onderwijs over gehad. Maar het is zo vet om mezelf beter te leren begrijpen en om dit praktisch te zien worden in mijn leven. Het onderwijs werd gegeven door Andre von Molendorff. Hij is de pastor die heel VGY aanstuurt en... een supermooie kerel. Ik heb ontzettend veel aan hem en dat is maar goed ook want we zullen het hele jaar veel met hem van doen hebben. Hij onderwijst op een enthousiaste en superduidelijke manier.

Week 2: Integrity of the Word
Één woord: Des... :-D
Totaal andersom, ondersteboven, rauw, irritant, aanstootgevend, chaotisch en enorm inspirerend. Des (Sawyer) onderwijst niet door hapklare voorgekauwde brokjes sekuur in onze hongerige keeltjes te deponeren. Hij stookt een vuur onder je gat en neemt je alles af wat je op je gemak doet voelen. Hij heeft de gave je een honger te geven naar die plek waar nog nooit iemand geweest is... Wat superirritant is want hoe is het dan mogelijk dat hij me daar hongerig voor kan krijgen? Bestaat het wel? Kan ik het wel? Only one way..

Week 3: Hebrew 6, fundaments
Wow.. Dit deed veel met me. Als je fundamenten niet op hun plek liggen dan kunnen je torens tot in de wolken reiken... Dat gevoel kreeg ik bij mezelf. Ik wil graag snel doorstoten tot de meer avontuurlijke, spannende zaken. Om dan terug te keren naar de kern met een bereidheid om je prachtige torens om te kegelen.. Cognitieve dissonantie.. :-D. Maar bij mij is het wel nodig. Being righteous through Christ.. Was dah? Ik zat flink met mezelf te stoeien deze week maar het was zo goed!

Week 4: Ancient Paths
Dit was deze week. Deze week was het moeilijkst voor me. Erg confronterend. Maar ik ben ervan overtuigd dat veel mensen er de vruchten van gaan plukken. Veel tijd doorgebracht in een klein groepje o.l.v. Andre. De dingen die dan besproken worden zijn te persoonlijk om hier te beschrijven. Maar het was echt zo goed.


Hoe gaat het met me?
Goed. Ik heb nog steeds het idee dat ik er nog niet helemaal helemaal in zit. Dat ik nog ergens helemaal doorheen moet breken. Daar heb ik het af en toe moeilijk mee. Ik wil er vol voor gaan en genieten van alles wat voorbij komt. Alles vastpakken en niet wegkruipen. Soms heb ik het gevoel dat er nog te veel langsvliegt en dat ik te veel lessen laat liggen. Ik voel elke dag kwartjes door het binnenwerk rinkelen, maar ze zijn nog niet volledig gevallen. Dat geeft me soms een onrust. Ongeduld en angst dat ze nooit zullen vallen. Maar he, mn Pappa gaat t fixen. Wacht maar. :-D


Ik mis Nederland niet. Ik wordt wel trotser op Nederland. Zuid-Afrika is mooi, maar bijvoorbeeld de steden in Europa zijn 1000 keer mooier en degelijker. Ik heb geen heimwee, en ik zie er absoluut niet tegen op een jaar hier te zijn. Ik kan niet zeggen dat ik mensen mis. Wel zeg ik dat ik zin heb om jullie weer terug te zien! Ik heb een hoop supermooie mensen in Nederland waar ik veel van houd!

Als jullie je dingen afvragen dan moet je die vragen maar stellen in de reacties! Ik schrijf hier wat er in me opkomt, maar misschien vergeet ik de meest logische dingen! :-) Ik hoor het wel.

Love you all!!!

Broederblogs

Voor die mensen die het leuk vinden om een completer beeld van orientation en van dit jaar te krijgen: zie onderstaande linkjes. Ik schrijf in een bepaalde stijl en licht er bepaalde dingen uit, maar onderstaande bloggers doen het weer anders.

www.j-bayrichten.nl

Gertjan en Philippine Wibbelink doen dit jaar net als ik VMC Leadership Academy. Ze zijn lid van dezelfde kerk als ik: Reality Christian Church in Scheveningen. Ik kende ze dus al :-). Heel tof om dit jaar samen met ze op te trekken. Zie hun blog voor bijvoorbeeld een verhaal over orientation en wat foto's.

www.nothnagels.co.uk 

Christian en Kara Nothnagel doen ook hetzelfde jaar als ons. Christian is opgegroeid in Trinidad en woont sinds een aantal jaar in London. Daar heeft hij zijn vrouw ontmoet. Het zijn supermooie mensen en ik ben echt blij dat ik dit jaar met ze op kan trekken. Zie hun blog voor weer een andere invalshoek. Er staan nog geen recente berichten op, maar Chistian is bezig met een uitgebreid verslag van orientation, dus houd hun blog in de gaten zou ik zeggen.

Ow. En voor de mensen die eraan twijfelen..... God likes you!! ;-)

Orientation 2011

Hoe gaat het met me?

Goed!! Beetje ingekakt na de orientation. Zo werk ik. Het is erg mooi hier, en erg warm. Veel warme dagen gehad. Aangezien we volle dagen in de zon liepen, zaten, renden, etc. werden we contstant gestimuleerd om lagen zonnebrand van boven de factor 30 op te smeren, dus dat heb ik dagelijks meerdere malen gedaan. Ik heb in korte tijd al een hoop mooie plaatsen in de omgeving gezien. Het huis waar ik woon met de studenten van Leadership en van worship is super. Een groot huis met flink wat slaapkamers. De gemeenschappelijke ruimte is erg gezellig (ik zit er nu te typen). Gister hebben we een pingpongtafel opgezet en het lijkt erop dat ik dit jaar The King ben. Tnx to DHOM support voor de training :-D! Tnx guys!

De kerk is heerlijk. Heel erg warm en elke keer dat we gaan is het een dikke party voor Papa. Mensen gaan hier echt uit hun dak. Love it. Denk dat ik aan het einde van dit jaar ook sta te hossen voor in de kerk.

Debriefing

Vanochtend was de orientation debriefing. Een evaluatie van de afgelopen twee weken orientation onder leiding van een psycholoog. Deze psycholoog (een mooie kerel die ook lid is van Victory Church) heeft ons voorafgaand aan de orientation geholpen om met de juiste mindset de weken in te gaan, en om de mentale strijd effectief aan te gaan. Dat heeft enorm geholpen. Ik heb veel geleerd over hoe mentale gesteldheid bepalend is voor fysieke gesteldheid.

Aangezien vandaag dus toch om evalueren gaat dacht ik: laat ik maar even doorzetten en een update voor op de blog schrijven.

Heftig

De afgelopen twee weken waren heftig. Elke dag zat vol met grote uitdagingen, onderlinge frustraties, overwinningen, tegenslagen, negatieve gedachten, bemoedigingen om die gedachten te overwinnen, strijdlustigheid, etc.

Ik ga geen gedetailleerd verslag van de weken schrijven. Ik raad iedereen aan het zelf te ervaren. It will change your life. Ik zal er een paar dingen uitlichten en proberen te beschrijven wat ik eraan heb gehad.

we spent a night on this thing...

Teams

De afgelopen weken functioneerde alles in 4 teams. Ik zat in team blue. Ongeveer elke minuut van de dag, en vele minuten van de nacht, was je als groep op elkaar aangewezen. Elke dag had zijn groepsopdrachten. Soms in de vorm van groepsspelen, soms in de vorm van fysieke uitdagingen, soms om je eten bij elkaar te krijgen. Elke dag en nacht maar door en alles onder druk. Het was een heftige tijd, maar ik moet zeggen: het was geweldig, en ik zou het zo weer doen. Want bovenstaande klinkt misschien negatief, maar als je elkaar als groep stimuleert om elke nieuwe uitdaging strijdbaar in te gaan, dan valt er ontzettend veel te (over)winnen. En daar hou ik van. Ik denk dat iedereen daarvan houdt. Veel mensen zijn misschien bang om tekort te schieten, om door de mand te vallen, en gaan daarom uitdagingen uit de weg.  Ik heb dat in ieder geval. Als dat je houding blijft, dan ga je een hoop leven missen. Leven werkt niet op onze voorwaarden maar heeft zijn eigen regels. Als je alles uit het leven wilt halen zul je in het diepe moeten springen met het risico dat je tekort schiet en op moet krabbelen om het opnieuw te proberen. De afgelopen weken leefden we niet op onze eigen voorwaarden. De lat werd door iemand anders gesteld, en het was aan ons en aan het team om te zien hoe we over de lat heen zouden komen. Als je er keihard tegenaan sprong dan had je misschien 5 minuten de tijd om je teleurstelling in strijdlust om te buigen, want de volgens uitdaging stond klaar. Ik ben tijdens orientation een paar keer met een verkeerde instelling een opdracht ingestapt, bijvoorbeeld vanwege moeheid, frustraties of teleurstelling, en al die keren betaalde zich dat negatief uit in de volgende opdracht. Voor mij en voor de rest van mijn team.

Mijn plek

Dat was één van de grootste lessen. Ik had veel invloed op de instelling van het hele team. Ik kon ze bemoedigen, vermaken, opbeuren en pushen (zo heb ik uren gezongen en veel grapjes gemaakt, juist in de moeilijkste momenten). Zo zit ik in elkaar als ik doe wat ik moet doen. Als ik me echter minder voelde, dan kon het voelen alsof ik daar recht op had (Zo, nu mag ik even achterover leunen en even sikkeneuren). Maar tijdens orientation werd goed duidelijk dat het zo niet werkt. You can feel like that, but you can’t stay like that. Ik heb mijzelf menig maal uit die houding geforceerd omdat ik merkte dat wanneer ik niet op mijn plek in het team zat, ik ook andere teamleden tegenhield om op hun plek te functioneren. Echt een lichaam waarbinnen het één niet goed functioneert als het andere niet goed functioneert. Super om dat onder deze druk zo concreet te zien worden.

De mensen

De groep is trouwens geweldig. Ik heb tijdens orientation meerdere keren met een big smile om me heen gekeken en genoten van de verschillende karakters (uit Amerika, Canada, Zuid-Afrika, Engeland, Nieuw Zeeland, Nederland en Trinidad, variërend van 17 tot 35 jaar oud, waarvan 3 getrouwde stellen,  waarvan 1 met 2 kinderen).

Het is voor mij een belofte dat het komende jaar ontzettend vet gaat worden. In korte tijd kennen we elkaar al erg goed en hebben we elkaar op een hele andere manier gezien dan wanneer het leven rustig voortkabbelt.

Masker

Wat ik voorafgaand aan orientation schreef klopte. In de schoolbankjes kun je je brave maskertje ophouden en op elke vraag Jezus antwoorden om zo je ticket naar het hiernamaals te verdienen. Tijdens crisis komt je hart naar boven. Het is zoals de bijbel zegt:

Consider it a sheer gift, friends, when tests and challenges come at you from all sides. You know that under pressure, your faith-life is forced into the open and shows its true colors. (James 1:2,3)

Ik hoop dat dit jaar dat nog meer gaat doen. Ik ben altijd bang om ontmaskerd te worden. Altijd bang dat mensen erachter komen wie ik echt ben, omdat ik denk dat dat niet goed genoeg is. Dat mijn hart niet mooi genoeg is. Maar ik weet dat dat onzin is. Ik weet dat alle neppigheid weg moet zodat ik mezelf kan zijn. Ik weet dat mijn hart wel mooi genoeg is. En ik heb dus ook echt genoten van de harten van alle mensen om mij heen. Heerlijk. Ik hou van mensen.

Ten slotte

Maar goed. Deze twee weken orientation waren echt super!! In als ik eerlijk ben: ik ben trots op mijzelf. Ik ben fysiek en mentaal sterker dan ik dacht. Achter het masker dat ik nog wel eens op wil houden zit eigenlijk best een stoere kerel die helemaal geen masker nodig heeft :-D.

Het afgelopen weekend was vooral bijkomen van de afgelopen weken. Zo werkt dat bij mij. Tijdens crisis kan ik niet stuk, en als de druk wegvalt dan zak ik in elkaar. Dat was na de brand ook zo en nu weer in mindere mate. Top om daarachter te komen. Er is nog veel meer gebeurd, maar ik heb het idee dat mijn verhaal wat te lang wordt voor een blog als ik nog veel meer opschrijf. Veel van wat ik leer zal tijdens het jaar weer terugkomen. Dat idee heb ik. God is me weer dingen aan het leren en meestal stopt Hij niet voordat het voor altijd in mijn systeem zit. Dus jullie horen het nog wel in een komende blog.

Hopelijk kan ik deze week ergens skypen. Love you all!

Telefoonnummer

Hallo mensen!!!

Binnenkort zal ik een verslag schrijven van orientation 2011. Het was heel intens, maar ik heb veel geleerd over mijzelf (mentaal en fysiek, en hoe die twee op elkaar inwerken) en over groepsdynamiek. Ik ben er goed doorheen gekomen. Philipians 4:13.  I am ready for anything, I am equal to anything, true Christ who gives me inner strength! (die moesten we regelmatig opdreunen :-D)

Voor nu wil ik jullie mijn Afrikaanse nummer geven. Ik heb een prepaid sim gehaald vandaag. Het nummer is +27790756179. Ik heb dit nummer zodat mensen uit Zuid-Afrika me goedkoop kunnen bellen en andersom. Deze sim zal dus meestal in mijn telefoon zitten. Voor dringende zaken dus dit nummer proberen. Voor de mensen uit Nederland is sms'en naar mijn Nederlandse nummer gratis, dus ik zal regelmatig mijn Nederlandse sim even checken.

Ik hoop komende week wat meer rust te hebben voor wat skypegesprekken en een verslag van orientation.

Love you all!

Oriëntation tension

Een korte update. De afgelopen dagen loopt de spanning langzaam op richting oriëntation (een soort introductie met de hele groep, VMC leadership, Worship en Surfmasters). Niemand weet precies hoe de komende weken eruit gaan zien, en wanneer we klaar moeten staan met onze backpack met alleen de essentiële spullen (aangezien we lange stukken gaan lopen). Iedereen heeft zn backpack volgepakt klaarstaan. 

Waarschijnlijk zitten deze ingrediënten in de volgende weken:

Weinig slaap, weinig eten, veel teamuitdagingen, veel botsende karakters, veel blaren, slangen, muggen, etc. Vanochtend hebben we een brieving gehad van een arts. Uitgaande van haar brieving over waar we op moeten letten gaat het heel heftig worden.

Ik gok voorzichtig dat dit fysiek en mentaal één van de grootste uitdagingen in mn leventje tot nu toe gaat worden. Ik ben benieuwd of ik iets zal hebben aan het feit dat ik 8 jaar geleden ontgroend ben bij Ars Vivendi. We'll see. 

De komende weken dus geen berichten van mij. Hoe lang het duurt is bewust onduidelijk voor ons. Ik heb er echt zin in. In de schoolbanken kun je je best doen om redelijk heilig over te komen, maar de komende weken zal het niet lukken om dat masker op te houden. Spannend. Just an example: er zijn regelmatig mensen bijna of helemaal op de vuist gegaan tijdens oriëntation :-D. 

Ik zal over een paar weken verslag doen.

Love you all! (and a special kiss for my brave sis)

I'm in Jeffeys!!

Maandag om 18.45 uur ben ik vertrokken vanaf Schiphol. Ik reisde via Frankfurt en Johannesburg naar Port Elizabeth. De reis ging prima. Ik kwam dinsdag rond 12 's middags aan. Remmelt 'picked me up' bij Port Elizabeth met een dikke pick up truck. Dindagavond uit eten geweest met een mooie club mensen (Margreet Wibbelink en Shanon Ainsley bijv.)

Super om hier te zijn. Ik slaap tot morgen in het Surf Masters huis bij Remmelt. Remmelt vertrekt morgenvroeg naar Nederland en ik verhuis naar het VMC huis. Het Surf Masters huis ligt vlak bij het strand, het VMC huis (een groter huis) wat meer het stadje in. Op de foto hieronder Remmelt op het balkon van het VMC huis. Nice hé!?

Gister direct vol erin. Rem en ik dachten eraan om een rit van drie uur te maken naar Mosselbaai om te gaan kooiduiken met witte haaien. We twijfelden omdat je er iets van 1300 rand voor betaalt (iets van 130 euro, excl. benzinekosten). Echter, we trekken hier op met een mooie kerel: Sam, uit Engeland (the Island of Wight). Hij heeft Surf Masters gedaan samen met Rem in 2008. Hij wilde graag de bungeejump hier in de buurt doen. De hoogste ter wereld.... Woeps :-)  (216 meter, vrije val van 5 seconden). We hebben de knoop doorgehakt (hehe) en zijn dat gaan doen. Ik wilde het sowieso ergens in dit jaar gaan doen (also tnx to Mark die me alleen sponsort als ik de jump doe... Tnx Mark ;-).

Nou Mark, kom maar op. Hier is het bewijs:

Pfff. Ik was ZO bang. Ik heb best wat hoogtevrees dus ik zat echt te vechten om niet te gaan flippen. Maar ik heb m gehad, direct aan het begin van het jaar, hoef ik me daar ook niet meer druk om te maken :-D. Ik hoop het filmpje ervan nog op youtube te kunnen zetten. De internetverbinding hier is Zuid-Afrikaans zullen we maar zeggen, dus ik vraag me af of dat dit jaar gaat lukken.

Zaterdag begint het jaar. Ik heb er zin in. Ben wat gespannen maar verder helemaal ok. Super om hier veel tijd met Rem te hebben, die ik ook een jaar niet ga zien. Love him. Vanmiddag krijg ik waarschijnlijk wat surfles van de jongens hier. Shannon Ainsley, een supersurfer hier, heeft me ook al aangeboden om me les te geven, dus daar ga ik ergens dit jaar vast op in.

Love you all!!